Francuski słownik kulinarny

Francuski słownik kulinarny

Haute cuisine (fr. kuchnia wysoka) – tradycyjna francuska sztuka kulinarna, opierająca się głównie o tradycyjne receptury oraz najlepsze, często drogie i wyszukane składniki (trufle). Potrawy w stylu haute cuisine są często podawane w towarzystwie ciężkich, zawiesistych sosów na bazie mąki, masła i pełnotłustego mleka (np.tradycyjny sos beszamelowy).

Nouvelle cuisine (fr. nowa kuchnia) – zapoczątkowana w 1960 roku przez młodych francuskich kucharzy, którzy znudzeni kuchnią bogatą i wysublimowaną zapragnęli prostoty i lekkości. Opiera się na delikatnych sosach na bazie wywarów mięsnych, ziół i przypraw, które dają możliwość poczuć różnorodność smaku potrawy i nie tłumią go. Czas gotowania, smażenia i duszenia jest bardzo krótki i pozwala zachować wartość odżywczą produktów. W tej kuchni panuje zasada, „jakość nad ilość”, co widać na restauracyjnych talerzach, gdzie znajdziemy skromne porcje w artystycznym otoczeniu.

Petit déjeuner – czyli śniadanie (w dosłownym tłumaczeniu „mały obiad”) zaczyna się o poranku, jest lekkie i na ogół podawane na słodko. Początek dnia wita nas bagietką maczaną w ciepłej kawie, croissantem, ciepłą bułeczką z masłem zwaną brioche, kromkami chleba z masłem i dżemem. Do tego café au lait – gorąca kawa z mlekiem, mała czarna lub gorąca czekolada.

Déjeuner – czyli obiad/ lunch. Wszystko zależy od miejsca, w jakim jesteśmy i stylu życia. Francuzi jedzą go koło południa. Ten tradycyjny składa się z zimnej przystawki, ciepłego dania i deseru, lub dania głównego i deseru. W miastach jada się lekkie lunche – kanapkę, sałatkę, omlet lub inny mały posiłek w kawiarni lub domu.

Dîner – kolacja; to najbardziej celebrowany posiłek u Francuzów. Podaje się go zazwyczaj około godziny 20 a dania są serwowane na ciepło. Powinien się składać z trzech dań: przystawki, dania głównego oraz deseru. Kolację popija się wodą oraz winem.

Do posiłków pije się wodę nalewaną prosto z kranu. Do kolacji wino, które ostatnio coraz częściej zastępowane jest piwem.

Café au lait– kawa z mlekiem, zwana w niektórych regionach Francji i na Korsyce „cafe ole!”.

Baguette – długa pszenna bułka wypiekana z białej mąki, wody i soli. To najbardziej popularny wypiek we Francji, towarzyszący każdemu posiłkowi. Obowiązkowo „czyścimy” bagietką talerz z aromatycznego sosu na przykład po pieczeni.

Pain de campagne – Wiejski, tradycyjny chleb. Pieczony najczęściej z żytniej mąki.

Brioche – drożdżowe bułeczki śniadaniowe.

Croissant– rogalik z francuskiego pieczywa; może być nadziewany czekoladą lub wypiekany z płatkami migdałów z wierzchu.

Vienoisieres– słodkie bułki z francuskiego ciasta; najbardziej popularne są pains au chocolat (bułeczki z czekoladą); chaussons aux pommes (z musem jabłkowym); pains aux raisains (z rodzynkami).

Chateaubriand –wołowy befsztyk z polędwicy, krojony na grube plastry. Tą nazwą często określa się również delikatnie obsmażaną polędwice wołową serwowaną z sosem berneńskim ( sos na maśle i żółtkach doprawiony estragonem).

Verrinnes– niezwykle popularne szklaneczki ,w których podawane są smakołyki oraz przekąski. Ich cechą charakterystyczną jest pojemność – zwykle nie przekracza ona 100ml. Żeby przystawki lub desery mogły nosić nazwę „verrine” muszą mieć warstwy, najlepiej różniące się kolorem, smakiem, konsystencją oraz mieścić się w szklaneczce o pojemności między 60 a 100 ml. Sprawdź nasz przepis na verrines z serem kozim Chavroux.

Filet mignon – uważany za najszlachetniejszy stek. Pochodzi z najlepszej, środkowej części polędwicy wołowej. Smażony jest bardzo krótko, ok 2-3 minut z każdej strony. Podawany z masłem albo owijany boczkiem.

Może Ci się spodobać